Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

H Bhagavad Gita και το ελληνικό καλοκαίρι


Γυρίσατεεε;











Εμείς γυρίσαμε αφού πήγαμε στο Πήλιο στο yoga retreat της Λύδας Shantala ,στη Λευκάδα για μια δουλειά ,κάναμε ελεύθερο κάμπινγκ για 10 μέρες στην Εύβοια , μετά πήγαμε στους παππούδες για λίγες μέρες στο εξοχικό και εν συνεχεία στη Σαντορίνη για μια φωτογραφική δουλειά.
Οι εξελίξεις πολλές . Βγάλαμε στη φύση τα 2 πρώτα κάτω δοντάκια αρχές του έβδομου μήνα. Σπάσαμε ρεκόρ στο μπουσούλημα  μετ’εμποδίων στα βότσαλα και στη Σαντορίνη καλωσορίσαμε το πρώτο πάνω δοντάκι. Τα βοτσαλάκια απάλυναν τον πόνο του μωρού αφού όπου μπουσούλαγε και πόναγε σταματούσε και έβαζε από ένα ηλιοκαμένο βοτσαλάκι στο δοντάκι και συνέχιζε. Μπουσούλαγε βάζοντας τη μια πατουσίτσα στο έδαφος και έφευγε με ιλιγγιώδη ταχύτητα .Οι αθλοπαιδίες πολλές ,το κολύμπι άφθονο , το λάτρεψε !!. Όλα αυτά τον έκαναν να ξεχαστεί και να γυμναστεί για το επόμενο μεγάλο εγχείρημα , το ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ.
Οφείλω να ομολογήσω ότι έδειξε χαρακτήρα και παρόλο που πόναγε , το αντιμετώπισε με μια ελαφριά γκρινίτσα και θηλασμό στην αγκαλιά της μαμάς. Το παραπονάκι του ήταν τόσο γλυκό μόνο μουρμούριζε μαμά ανταντα κχιι αντεεεεεεεε. Επικοινωνεί τόσο όμορφα , τόσο μοναδικά που ξετρέλανε γονείς και φίλους που δε σταμάτησαν να τον «μαναρίζουν» και να τον «καλιαντρίζουν».Λέξεις του χωριού και της φύσης , δεν ξέρω αν τις γράφω σωστά αλλά μ’αρέσουν !  Τα χαμογελάκια του συνέχισε να τα χαρίζει απλόχερα και έτσι πέρασε το καλοκαίρι του 2010.
Εκεί στη φύση διαβάσαμε λίγο απο Bhagavad Gita σε επεξήγηση του Σρι Ραμακρίσνα και ξέφυγε λίγο το μυαλό μας απο τα μικροαστικά καθημερινά αλισβερίσια στα οποία  όλοι λίγο έως πολύ καλούμαστε να επιδοθούμε  στο σύγχρονο  περιβάλλον της πόλης.
 H Bhagavad Gita είναι ένα από τα πιο σημαντικά πνευματικά δημιουργήματα του ανθρώπου, αλλά και το πιο δημοφιλές έργο της σανσκριτικής λογοτεχνίας. Την κύρια έμπνευσή της, την αντλεί από τις Upanishads και συνενώνει, σε μια περιεκτική σύνθεση, όλα τα στοιχεία της βεδαντικής φιλοσοφίας και της τεχνικής του Γιόγκα. Βήμα-βήμα, σκαλί-σκαλί, φέρνει τον αναγνώστη ως τα ακρότατα όρια που έχει φτάσει η ανθρώπινη σκέψη, ενώ, ταυτόχρονα, διδάσκει και τους τρόπους, με τους οποίους μπορεί ο άνθρωπος να φτάσει στη γνώση της Αλήθειας.
Ως γνήσια γιόγκαμάνα φυσικά λάτρεψα αυτά τα κείμενα και θα με απασχολήσουν αρκετά από εδώ και πέρα. Σας παραθέτω ένα από τα χιλιάδες υπέροχα κομμάτια του μεγάλου αυτού ανθρώπου του  Σρι Ραμακρίσνα .Καληνύχτα σας!

 Ο κατώτερος και ο ανώτερος εαυτός είναι δύο αντιμαχόμενες φύσεις που δρουν στον άνθρωπο . Όταν μία από αυτές υπερισχύσει η άλλη υποτάσσεται. ‘Όταν το σώμα , ο νους και οι αισθήσεις είναι υπό έλεγχο η θεϊκή φύση υπερέχει και τραβάει τον άνθρωπο επάνω . Σταδιακά ανέρχεται σε ανώτερες βαθμίδες ύπαρξης .Όταν όμως υποτάσσεται στην κατώτερη φύση του αυτοκαταστρέφεται. Ο εξωτερικός εχθρός όταν προσπαθεί να επιτεθεί αυτό το κάνει από καιρό εις καιρόν, αντίθετα με τον εσωτερικό εχθρό που προσπαθεί να κάνει κακό σε συνεχή βάση. Ο απρόσεκτος άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τα κακά που έχει ελκύσει στον εαυτό του . Είναι ο χειρότερος εχθρός του εαυτού του. Μόνο αυτός που οδηγεί τον εαυτό σε χειραφέτηση είναι πραγματικός φίλος –Σρι Ραμακρίσνα