Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Συνέντευξη στα ΝΕΑ -Χάνει έδαφος ο µητρικός θηλασµός στη χώρα µας

Την Παρασκευή έχασα τον παπού μου τον Παπα-Γιώργη.Δεν μπόρεσα να πάραβρεθώ στο δημόσιο θηλασμό γιατί ήταν την ίδια ώρα με την κηδεία .
Τα παρακάτω διαδραματίστηκαν σε ένα σεμινάριο μασαζ με τις μαμαδούλες μου  και τα μωράκια τους .Οι φωτογραφίες απεικονίζουν δύο γυναίκες που τις γνώρισα πρόσφατα αλλά τις εκτιμώ απεριόριστα και τις ευχαριστώ που έβαλαν τη ντροπή τους στην άκρη.Επίσης ευχαριστώ πάρα πολύ και την Έυη για την καλή δουλειά της και για το ενδιαφέρον της για  αυτό εδώ το μπλογκάκι.
 Απολαύστε ένα ακόμα αποκαρδιωτικό για τη χώρα μας άρθρο.
«Ο µητρικός θηλασµός είναι το πιο σηµαντικό  δώρο για τη ζωή του παιδιού από τη µαµά  του», λέει η Ασπα Χαρµαντά (στο βάθος).  «Είµαι τυχερή που µπορώ να θηλάσω. Είµαι,  όµως, τυχερή γιατί έχω την υποστήριξη τόσο  από την οικογένειά µου, όσο και από την  παιδίατρο και τη γυναικολόγο µου», λέει η  Μυρτώ Παπαθάνου, µητέρα του Τζώρτζη,  τριών µηνών
Χάνει έδαφος ο µητρικός θηλασµός στη χώρα µας καθώς τα περισσότερα µαιευτήρια δεν τον υποστηρίζουν. Σύµφωνα µε τους επιστήµονες όµως το µητρικό γάλα κατά τους πρώτους µήνες ζωής των βρεφών παίζει σηµαντικό ρόλο για τη µετέπειτα υγεία τους.
Ο µητρικός θηλασµός φαίνεται να προστατεύει τα µωρά και κατοπινούς ενηλίκους από λοιµώξεις, άσθµα, εµφάνιση διαβήτη, ακόµη και από την ανάπτυξη καρκίνου.

Οπως προκύπτει από πρόσφατη έρευνα του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού σε δείγµα 1.800 γυναικών, 89,7% των νέων µητέρων αρχίζει τον θηλασµό αµέσως µετά τον τοκετό, αλλά το ποσοστό ύστερα από ένα µήνα πέφτει στο 60% και µετά τους έξι µήνες κατρακυλά στο 22%. Οπως λέει στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής του Νεογνολογικού Τµήµατος του Μαιευτηρίου Ελενα Βενιζέλου και µέλος της Εθνικής Επιτροπής Θηλασµού Γιώργος Λιόσης, «κρίνεται απαραίτητο τα µωρά να τρέφονται αποκλειστικά µε µητρικό γάλα τους πρώτους έξι µήνες της ζωής τους και συµπληρωµατικά µε άλλες τροφές µέχρις ότου να κλείσουν το πρώτο έτος».

«Το πιο σηµαντικό δώρο»
Πεπεισµένη για τα πλεονεκτήµατα του µητρικού θηλασµού είναι η Ασπα Χαρµαντά, η οποία θηλάζει τον γιο της, ηλικίας 10 µηνών. «Το κάνω απλώς γιατί είναι αυτό που έχει ανάγκη τώρα.

Είναι άλλωστε το πιο σηµαντικό δώρο για τη ζωή του παιδιού από τη µαµά του», λέει στα «ΝΕΑ» η Ασπα, υπεύθυνη του µπλογκ yogamamagr. blogspot. com, µέσω του οποίου δίνει συµβουλές σε νέες µητέρες.

Ο θηλασµός, όπως παραδέχεται, είναι µια δύσκολη διαδικασία, µια τέχνη στην οποία οι γυναίκες πρέπει να µυηθούν από έµπειρες µαίες. «Κι εγώ είχα δυσκολίες και πέρασα πολύ άσχηµες στιγµές.

Το καταλαβαίνω να απογοητεύεται µια µαµά, αλλά πρέπει να συνεχίζει την προσπάθεια», λέει.

Παρ’ όλα αυτά, στη χώρα µας δεν υπάρχει ούτε ένα πιστοποιηµένο µαιευτήριο (δηµόσιο ή ιδιωτικό) που να είναι φιλικό προς τα µωρά – ο διεθνής όρος είναι baby friendly και αναφέρεται σε έναν αυστηρό δεκάλογο για επιτυχή µητρικό θηλασµό.

Στο πλαίσιο αυτό, οι µητέρες πρέπει να ενηµερώνονται για τα πλεονεκτήµατα του θηλασµού και να λαµβάνουν βοήθεια ώστε να θηλάσουν κατά το πρώτο ηµίωρο µετά τον τοκετό.

Στην Τουρκία
Σηµειώνεται πως στην Τουρκία λειτουργούν 80 baby friendly µαιευτήρια και στην Αλβανία πέντε! Αντίθετα στην Ελλάδα, εκτός από δύο δηµόσια νοσοκοµεία – Ελενα και Αττικόν – όπου γίνονται τα πρώτα βήµατα για την προώθηση του µητρικού θηλασµού µε τα νεογέννητα να βρίσκονται 24ώρες το 24ωρο δίπλα στη µητέρα τους, τα µαιευτήρια στην πλειονότητά τους προωθούν το γάλα του εµπορίου παρότι η διαφήµισή του απαγορεύεται στους χώρους του νοσοκοµείου.

Είναι ενδεικτικό, σύµφωνα µε τα στοιχεία έρευνας που δηµοσιεύθηκε στο επιστηµονικό περιοδικό «Clinical and Εxperimental Οbstetrics & Gynecology» την οποία υπογράφει ως υπεύθυνη µελέτης η Μαρία Δάγλα, καθηγήτρια Εφαρµογών στο Τµήµα Μαιευτικής του ΤΕΙ Αθηνών, 68,3% των γυναικών δήλωσε πως στο µαιευτήριο τους πήγαιναν γάλα εµπορίου για να ταΐσουν τα βρέφη, ενώ µία στις δύο νέες µητέρες έφυγε από το νοσοκοµείο µε συνταγή γιατρού για ξένο γάλα.

Πληροφόρηση
Συνεπώς, η αποφασιστικότητα των νέων µητέρων και η σωστή πληροφόρηση είναι το άλφα στο αλφαβητάρι του µητρικού θηλασµού, λόγω της έλλειψης υποστηρικτικού µηχανισµού στα µαιευτήρια.

Για τη Βάσω Βαφειάδου που θήλασε τις κόρες της για αρκετούς µήνες, δεν υπήρξε δίληµµα. «Τη µεγάλη µου µέχρι 22 µηνών και τη δεύτερη µέχρι 17 µηνών. Και όλο αυτό το διάστηµα τους έδινα αποκλειστικά δικό µου γάλα».

Είχε, όπως λέει, συµπαράσταση από την οικογένειά της, όχι όµως και από το µαιευτήριο όπου γέννησε. «Είχα αποφασίσει να θηλάσω, απόφαση την οποία προφανώς δεν συµµερίστηκε η µαία, η οποία µου έφερε το παιδί ταϊσµένο µε ξένο γάλα.

Εκανα φασαρία για να µην ξανασυµβεί», θυµάται.

Σηµειώνεται πως το τελευταίο διάστηµα η Εθνική Επιτροπή Θηλασµού διεξάγει σεµινάρια εκπαίδευσης σε µαίες και γιατρούς µε σκοπό την εισαγωγή του µητρικού θηλασµού και στα ελληνικά µαιευτήρια.

«Δεξαµενή» στο Ελενα
Για να διαπιστώσει κανείς πόσο επωφελές είναι το µητρικό γάλα για τα βρέφη αρκεί να επισκεφθεί το Μαιευτήριο Ελενα, όπου διατηρείται «δεξαµενή» µητρικού γάλακτος για τα πρόωρα µωρά. «Διατηρούµε για τρεις µήνες σε βαθιά ψύξη µητρικό γάλα που λαµβάνουµε από εθελόντριες µητέρες, το οποίο πρωτίστως παστεριώνεται ώστε να µην υπάρχει κίνδυνος µετάδοσης ασθενειών.

Με αυτό ταΐζουµε τα πρόωρα ώστε να τα τροφοδοτήσουµε µε ένα µηχανισµό άµυνας κατά των λοιµώξεων», τονίζει ο κ. Λιόσης.

«ΑΣΠΙΔΑ»
Το µητρικό γάλα παίζει σηµαντικό ρόλο για τη µετέπειτα υγεία των βρεφών, λένε οι επιστήµονες

Δηµόσιος θηλασµός

ΜΕ ΣΥΝΘΗΜΑ «Ελάτε να θηλάσουµε όλες µαζί», νέες µητέρες συγκεντρώθηκαν το Σάββατο το µεσηµέρι σε κεντρικά σηµεία επτά ελληνικών πόλεων προκειµένου να συµµετάσχουν σε ταυτόχρονο θηλασµό.
Στο Μνηµείο του Αγνωστου Στρατιώτη στο Σύνταγµα, στον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης, στις πλατείες Ολγας στην Πάτρα, Ελευθερίας στον Βόλο, Μιαούλη στην Ερµούπολη της Σύρου, στα Περιβολάκια στην Κόρινθο και στην Πλατεία Ελευθερίας στο Ηράκλειο, µαµάδες µε τα µωρά τους µετέφεραν το µήνυµα ότι ο µητρικός θηλασµός δεν είναι ταµπού.

«Υπάρχουν πια ευκολίες ώστε µια µητέρα να µπορεί να θηλάσει και έξω»

«ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΕΡΗ που µπορώ να θηλάσω.

Είµαι, όµως, τυχερή γιατί έχω την υποστήριξη τόσο από την οικογένειά µου όσο και από την παιδίατρο και τη γυναικολόγο µου», λέει η Μυρτώ Παπαθάνου, µητέρα του Τζώρτζη, τριών µηνών. Αν για κάποιες γυναίκες ο θηλασµός θεωρείται µεγάλη αναστάτωση και σίγουρα µία όχι πρακτική λύση, η Μυρτώ απαντά πως «µε ένα µωρό και η µητέρα µαθαίνει να λειτουργεί αντίστροφα, δηλαδή να προσαρµόζεται η ίδια στο πρόγραµµα του µωρού. Ετσι, οι έξοδοι προγραµµατίζονται ανάµεσα στα γεύµατα εφόσον αυτό είναι δυνατό. Στις περιπτώσεις που αυτό δεν γίνεται, µια µαµά µπορεί να θηλάσει κι έξω. Αλλωστε πολλά µέρη πια και στην Ελλάδα είναι φιλικά για τα µωρά και τις µαµάδες, προσφέροντας περιβάλλον µη καπνιζόντων αλλά και ευκολίες όπως αλλαξιέρες στις τουαλέτες γυναικών προκειµένου ένα µωρό να µπορεί να φάει και “δηµόσια”».

Στην ερώτηση γιατί θηλάζει ακόµη το παιδί της, παρ’ όλο που έχουν περάσει τριάµισι χρόνια από τη γέννησή του, απαντά αφοπλιστικά:

«Γιατί όχι; Ξεκίνησα από την πρώτη στιγµή να θηλάζω. Οταν πέρασε ο πρώτος χρόνος και εφόσον είχα πια ξεπεράσει τις όποιες ανασφάλειες είχα, αποφάσισα πως θα αφήσω στο παιδί µου την επιλογή τού πότε θα είναι έτοιµο να αποθηλάσει», λέει η Μαρία Παπαποστόλου. Πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι το χαρακτηρίζουν υπερβολή, ωστόσο, όπως λέει η Μαρία, ένα παιδί δεν χρειάζεται γάλα σε συσκευασµένη σκόνη µε ηµεροµηνία λήξης.

Εφτιαξαν µπλογκ
Η ανάγκη της να παραθέσει τις δυσκολίες που αντιµετώπισε ως άπειρη νέα µαµά, να βρει σωστή πληροφόρηση και ουσιαστική υποστήριξη και να εκφραστεί υπέρ του µητρικού θηλασµού ήταν και οι αιτίες που την έκαναν να δηµιουργήσει πριν από έναν χρόνο το µπλογκ «Μητρικός θηλασµός - Μητέρα & παιδί». Τον περασµένο µήνα, µάλιστα, ξεπέρασε τις 18.000 µοναδικές επισκέψεις.


«Ηταν η καλύτερη αρχή για τη σχέση µου µε το µωρό µου»

Η ΚΟΡΗ της Αγγελικής Κουντουράκη είναι τριών µηνών και τρέφεται αποκλειστικά µε µητρικό γάλα, από την πρώτη ώρα που γεννήθηκε. «Δεν θα µπορούσαµε, άλλωστε, να έχουµε καλύτερη αρχή στη σχέση µας. Μας έδεσε αµέσως και δεν χωριστήκαµε καθόλου από εκείνη τη στιγµή. Περάσαµε όλες τις µέρες που µείναµε στο µαιευτήριο µαζί, δώσαµε την ευκαιρία και στις δυο µας να γνωρίσουµε καλύτερα η µια την άλλη και να “αναρρώσουµε” και οι δυο µέσα από τη διαδικασία του θηλασµού, έτσι ώστε φεύγοντας από το µαιευτήριο να επιστρέψουµε σπίτι πιο σίγουρες και δυνατές», λέει στα «ΝΕΑ».

Για να θηλάσει, προσπαθεί να βρει ένα ήσυχο σηµείο, «ώστε να είµαστε άνετα εγώ και το παιδί.

Βέβαια, έχω θηλάσει ακόµη και µέσα σε σούπερ µάρκετ µε το µωράκι µου στον µάρσιπο. Δεν νοµίζω, πάντως, ότι είναι και τόσο βολική η λύση του ξένου γάλακτος. Εχει µια αρκετά µεγάλη διαδικασία που περιλαµβάνει πλύσιµο, αποστείρωση, δοσοµετρητές, δοκιµές, ενώ ο θηλασµός το µόνο που θέλει είναι µια αγκαλιά και ένα βλέµµα».

11 σχόλια:

  1. ειναι πραγματικα θλιβερο.εκτος απο τα νοσοκομεια φταιει κ το περιβαλλον που σε αποτρεπει πολλες φορες.Ο 2ος γιος μου ειναι τωρα 15 μηνων τον θηλαζω ακομα και οπου το λεω η αντιδραση ειναι μορφασμος και συμβουλη τυπου"νερο του δινεις'.Διπλα μου απο την αρχη η μαμα μου ,ο αντρας μου και ο παιδιατρος.Το ιδιωτικο νοσοκομειο στην Πατρα οπου γεννησα και τα 2 μου παιδια μονο βοηθεια δεν μου προσφερε.θελησαν μαλιστα να μου δωσουν φαρμακα να το κοψω.Δεν ειχα μαια να με βοηθησει.Με πεισμα,επιμονη και ενημερωση απο το ιντερνετ κ δικους μου ανθρωπους τα καταφερα.χαιρομαι που υπαρχουν ανθρωποι που καταλαβαινουν την αξια του μητρικου θηλασμου κ την προωθουν.Μακαρι μια μερα να καταφερουμε κατι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαρία Ορφανίδου9.11.10

    Αχ Ασπασία μου πόσο σημαντικό είναι να έχεις ένα άτομο δίπλα σου να σου συμπαραστέκεται να να ξέρει τι λέει. Η κουνιάδα μου δεν έκανε καν τον κόπο να ενημερωθεί για τον θηλασμό. Απογοητεύτηκα όταν την έβλεπα να περνάνε οι μήνες και να μην έχει ανοίξει ένα βιβλίο.

    Δε χρειάστηκε όμως τελικά. Βλέποντας εμένα και δίνοντάς της τις κατάλληλες συμβουλές στις αρχές του θηλασμού, έγινε μια μανούλα που θηλάζει αποκλειστικά 3 μήνες (έχει και δικό της μαγαζί και τρέχει σαν τον βέγγο)

    Πρέπει να την ξαναθυμηθούμε την τέχνη για να την μεταδώσουμε στα παιδιά μας και στους γύρω μας για να ξεκινήσει ο κύκλος από την αρχή. Να μην χρειάζεται πλέον ενημέρωση και όλα να είναι αυτονόητα και φυσιολογικά. Αχ πότε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άσπα συγχαρητήρια για τη συμμετοχή τη δική σου και όλων των άλλων μαμάδων στο εξαιρετικο άρθρο.
    Μπορεί να μην υποστήριξα το ταυτόχρονο δημόσιο θηλασμο (για τους λόγους που αναφέρω στo blog μου), αλλά τον θηλασμό εν γένει τον υποστηρίζω έμπρακτα θηλάζοντας ακάθεκτη για 16+ μήνες την Άρτεμις.
    Θέλω μόνο να κάνω μια επισήμανση που έχω διαβάσει στο παρελθόν και με έχει ενοχλήσει αφάνταστα.
    Εγώ γέννησα τη κόρη μου στο Έλενα, και από λάθος γραφειοκρατικό κρατήθηκε στο τμήμα προωρων για τις πρώτες 36 ώρες (οι οποίες παρεπιοτόντως ήταν και οι χειρότερες της ζωής μου).
    Αν δεν επειμέναμε και δεν ενοχλούσαμε επανειλλημένως συγκεκριμένα τον κο Λιόση, δεν ξέρω πόσο παραπάνω θα την κρατούσαν.
    Σε όλο αυτό το διάστημα όχι μόνο δεν δώθηκε το δικό μου γάλα ως τροφή, αλλά με υποχρέωναν να θηλάζω τη κόρη μου για 1/2 ώρα κάθε 3 ώρες αυστηρά. Τη πρώτη, δε φορά που πήγα να τη θηλάσω, 6,5 ώρες αφότου τη γέννησα ΦΥΣΙΚΑ (σχεδόν χωρίς καν τον ορό - μου τον έβαλαν το τελευταίο μισάωρο -, καίτοι το τμήμα μητρικού θηλασμού απείχε μια πόρτα μακριά, δεν ήρθε καμία "ειδικευμένη" μαία να με βοηθήσει, γιατί "πνιγόντουσαν". Μέχρι να θηλάσω τη κόρη μου για πρώτη φορά είχε ήδη πάρει από 2 φορές τουλάχιστον 30ml τεχνητού γάλακτος και το ίδιο της δίνονταν μετά τη κάθε φορά που την άφηνα με σπαραγμό πίσω στη θερμοκοιτήδα της.
    Καταγγέλω πως ακόμα και αν δωρίζεται γάλα για τη "δεξαμενη" μητρικού γάλακτος στο Έλενα, στη κόρη μου δεν έφτασε ποτέ. Και δεν θα με ενδιέφερε εξάλλου να έπαιρνε το γάλα μιας άλλης μαμάς. Ήμουν εκεί, διαθέσιμη και με όλη την όρεξη να της προσφέρω απλόχερα το δικό μου. Αλλά κανείς δε με βοήθησε, με αποτέλεσμα να κινδυνέψω μέσα σε λίγες μέρες να γίνω και εγώ μια μαμά που "της κόπηκε το γάλα".
    Μέχρι σήμερα έξαιτίας αυτής της κακιάς αρχής έχω κάνει 2 φορές επαναγαλακτισμό (μια στους 5 και άλλη μια στους 11 μήνες), μια αρκετά επίπονη και κουραστική διαδικασία, αλλά το έβαλα σκοπό να είναι η τελευταία σκόνη που πήρε η Άρτεμις αυτή που της δώθηκε όσο ήταν μακρυά μου στο Έλενα.
    Να μην αναφερθώ στο πόσες φορές μου προτάθηκε να της δώσω συμπλήρωμα κατά τη διαμονή μας εκεί. Και επίσης θα αφήσω ασχολίστο το γεγονός πως από τις 9 μητέρες που νοσηλέυονταν μαζί μου στα lux δωμάτια πετύχαινα τουλάχιστον 2 να ταϊζουν τα μωρά τους με συμπλήρωμα κάθε φορά που περνούσα έξω από τη κουζίνα.

    Δεν ξέρω, λοιπόν για το Αττικόν, αλλά το Έλενα Βενιζέλου απέχει μακράν από μαιευτήριο φιλικό προς τα βρέφη, και υποστηρικτικό ως προς το θηλασμό.
    Είναι χειρότερο και από ιδιωτικό.

    Φρόντισε σε παρακαλώ να το διαδώσεις αυτό.

    Σε ευχαριστώ και σου στέλνω και τα συλληπητήριά μου από εδώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ελινάκι μου καταρχάς να σου πω ευχαριστώ που τα μοιραζεσαι μαζι μας.Δεν εχουμε συζητησει για τις δυο φορες επαναγαλακτισμου. Ουτε καν φανταζομουν οτιμπορει να γινει στους 11 μηνες!!!Ποσο ενημερωση χρειαζομαστε Θεε μου ! Σου εχω ζητησει οποτε βρεις χρονο να γραψεις και την ολη ιστορια με την παρεξηγηση και τη θερμοκοιτιδα.
    Μαρία πως ακριβώς θα διαδωθει η τεχνη οταν βαλλονται κατα της Αγλαιας ( που το ονομα της ειναι αλληλενδετο με το θηλασμο και τον επαναγαλακτισμο)και οταν κανενας δεν κανει μια οργανωμενη κινηση να δείξουμε οτι ξυπνησαμε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δηλαδη πως θα γινει μια θεσμικη αλλαγη αν δεν κανουμε συμβολικες πραξεις?Να ερθει μια καμερα , να ακουστει η ιστορια σας σε ενα δελτιο ειδησεων. Πως θα δειξουμε οτι ο κοσμος εχει ξυπνησει?Δεν ειχα κανενα προβλημα με τον πρωτο θηλασμο και τα ξενα γαλατα γιατι γεννησα στο Κεντρο Φυσικου Τοκετου και φυσικα απο την πρωτη στιγμη η Ελευθερία και η Ευαγγελία αγκαλιασαν τις προσπάθειες μου και με επισκέπτονταν στο σπίτι καθημερινά. Αρα ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΝΑ ΚΑΤΕΒΩ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΘΗΛΑΣΜΟ.Άκουσα απο διάφορες πηγές οτι ειπώθηκαν αρκετά πικρόχολα σχόλια απο ΓΥΝΑΙΚΕΣ!!!διαβασατε καλα ??? ΑΠΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ!!!! (που εζησαν στο πετσί τους να τους έρχεται το μωρό ταισμένο στο μαιευτήριο)
    - Αυτες θα βγάλουν τα βυζιά τους εξω στους δρόμους ρε???
    Λυπαμαι πολύ και δε σας κρύβω φιλεναδες μου οτι αρχίζω και σπάω. Να δέχεσαι επιθεση απο τους μόνους που δεν είχαν λογο. Να δεχεσαι επιθεση απο αυτους που επρεπε να πρωτοστατουν σε κατι τετοιο. Αυτους που βιωσαν αυτη την αδικια προς τη μητροτητα και την ανθρωποτητα.Δε μπορω να πιστεψω οτι δε δακρισε μια γυναικα οταν ΨΕΥΔΩΣ της ανακοινωσαν οτι το γαλα της δε φτανει.. .Εμενα μου το ανακοινωσε η συμβουλος και επαθα νευρικο κλονισμο . Το μωρο μου ηταν 20 ημερων και ειχε διαπιστωμενα αναγκη επαναγαλακτισμου.Παρολα αυτα εκλαιγα απο την ωρα που μπηκα στο αμαξι μεχρι το ΚΦΤ που με εστειλαν να παρω τα βιολογικα γαλατα και το επαγγελματικο θηλαστρο.
    Λυπαμαι και σιγα σιγα σπαω. Δικοι μου ανθρωποι μου επιτιθονται επειδη απαιτω το αυτονοητο για ολα τα μωρα του κοσμου.Σπαω κοριτσια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανώνυμος10.11.10

    Γυναικες γιατροι μου εγραψαν σκονογαλο...
    Γυναικες φιλεναδες -ακομα και η μανα μου η ιδια- με ρωτησαν γιατι θελω ντε και καλα να θηλασω... όσο θηλασα.
    Γυναικα μαία στο μαιευτηριο, μου περιεγραψε την δουλεια της ως "κολοδουλεια" και θα προτιμουσε να ειναι σε χειρουργειο...
    Οι ιδιες γυναίκες πανε σπιτια τους μετα, εχουν παιδια, τα μεγαλωνουν, τα αγαπανε, ειναι ολος τους ο κοσμος και ειναι ετοιμες να γινουν θυσια γι' αυτα.
    Το λενε, το πιστευουν κι εχουν και τα δικια τους. Τις πιστευω ότι το πιστευουν την ωρα που το λενε, δηλαδη.
    Γιόγκαμανα, σπαει όποιος παει να σηκωσει τον κοσμο στους ωμους του. Το μονο που μπορουμε και πρεπει να σηκωνουμε είναι το βαρος των επιλογων μας.
    Κανε αυτο που σου λεει η καρδια σου, μεινε σταθερη στην θεση σου, ενημερωσε και στηριξε όποια αλλη μανουλα θελει και στο ζητησει.
    Αυτή η θέση ειναι που θα μαγνητισει και αλλες να κανουν το ιδιο, ΑΝ θελουν. (η ρημαδα η ελευθερη βουληση...)
    Μην περιμενεις να το καταλαβουν ολες. Το δικο σου αυτονόητο, δεν ειναι και το δικο μου αυτονόητο παντα. Αυτονόητο δεν ειναι;; ;-)
    Κάθε παιδι, κάθε μωρό είναι μια ευκαιρία να διδαχτουμε τι είναι ΑΓΑΠΗ (αυτο ας πουμε ειναι το δικο μου αυτονόητο :)
    Ο καθενας απο μας αποφασιζει τι μαθητης θα ειναι. Ο καθενας απο μας αποφασιζει τι ρόλο θα αναλαβει και πραττει αναλογα. Ακομα και οταν προκειται για παιδια.
    Όσο και αν ματωνει η καρδιά μας σε καποιες περίπτωσεις.
    Και μεσα σε ολο αυτο μεγαλωνουν παιδακια, όπως μεγαλωνουν, αν προλαβουν, αν τα καταφερουν καποιες φορες, που γινονται κι αυτα γονεις και η ζωη συνεχιζεται κανοντας κυκλους...
    Β.

    Υ.Γ. Πραγματικα δεν ξερω γιατι είπα τοσα πολλα, αλλα μου βγηκαν και τα δικα μου την ωρα που διαβαζα τα δικα σας. Σορυ, για την πολυλογια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. καλα εκανες και τα πες. Ειπες αυτα που χρειαζομουνα να ακουσω και συγνωμη αν υπηρξα εστω και τοσο δα επικριτικη.Εχεις σε ολα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΔΙΚΙΟ και σε παρακαλω να ξαναγραψεις αγαπημενη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πάντα σε παρόμοιες περιπτώσεις ανατρέχω στο ποιήμα του Καβάφη: "Σαν βγεις στον πηγαιμὀ για την Ιθάκη, να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις...".
    Δεν είσαι μόνη!
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Θήλασα τον μεγάλο μου γιο 2 χρόνια, στην αρχή με απίστευτο πόνο σωματικό και ψυχικό γιατί ήδη από το μαιευτήριο έπρεπε να διεκδικήσω το αυτονόητο όταν «διέγνωσαν» ίκτερο μητρικού θηλασμού και μου είπαν ότι έπρεπε να δώσουμε ξένο γάλα. Στη σπίτι έπειτα, όταν έρχονταν να μας ευχηθούν άκουγα: έχεις αρκετό γάλα;… το παιδί κλαίει… το παιδί πεινάει… δώσε του μπουκάλι…. δεν ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ, επειδή εσύ θέλεις να κάνεις το ψώνιο σου να το αφήνεις να πεινάει; Κι εγώ έκλαιγα, έσφιγγα τα χείλη και θήλαζα, θήλαζα, θήλαζα παρακαλώντας να μην έχουν δίκιο όλοι αυτοί οι φίλοι, συγγενείς, παιδίατροι, μαιευτήρες, μαίες, ψυχολόγοι που μου έλεγαν ότι κάνω λάθος, να εδραιωθεί το γάλα μου γρήγορα, να μπορέσω να ταϊσω το μωρό μου.
    Παράλληλα έψαχνα, διάβαζα και όσο περισσότερο το έκανα τόσο πιο πολύ διαπίστωνα ότι από ένστικτο και μόνο είχα επιλέξει σωστά.
    Ο δεύτερος γιος μου γεννήθηκε στο ΚΦΤ (δόξα τω θεώ), θήλασε αποκλειστικά και από την πρώτη στιγμή και σήμερα είναι 5 μηνών και συνεχίζουμε ακάθεκτοι.
    Αν για κάτι είμαι χαρούμενη που πέρασα όλα αυτά, είναι ότι μπόρεσα να «προειδοποιήσω» αρκετές φίλες και υποψήφιες μαμάδες για το τι τις περιμένει, οπότε όσες από εκείνες ήθελαν πραγματικά, κατάφεραν να θηλάσουν γιατί ήταν «διαβασμένες». Όσο για τις υπόλοιπες, μάλλον δεν το ήθελαν αρκετά. Στην αρχή θύμωνα, έλεγα πώς είναι δυνατόν να επιλέγεις για το παιδί σου κάτι δεύτερο και μετά να καμαρώνεις ότι κάνεις το καλύτερο, πώς; αγοράζοντας το φιρμάτο μπλουζάκι και τα σούπερ ντούπερ αλητικά; Όμως δες και το άλλο: στο sex and the city στο friends οι ήρωες μαμάδες θηλάζουν τα παιδιά τους, στα ελληνικά σήριαλ έρχονται σπίτι από το μαιευτήριο κρατώντας στο ένα χέρι την καλαθούνα και στο άλλο το μπιμπερό… σαν να σου λένε μην το ψάχνεις και πολύ…έτσι γίνεται…τι θέλεις τώρα να γίνεις «άκρο»;
    Χρειάζεται δράση, ενημέρωση, αφύπνιση μα πάνω απ’ όλα χρειάζεται ανοιχτό μυαλό. Ο θηλασμός, η βρεφική κολύμβηση και το βρεφικό μασάζ, η ομοιοπαθητική δεν είναι άκρα, είναι απλώς μία διαφορετική επιλογή στην ανατροφή του παιδιού σου. Και όπως είπε και ο γέροντας Παίσιος ο θηλασμός δεν είναι μόνο τροφή, είναι αγάπη, σιγουριά, προστασία, ασφάλεια…υπάρχει κάτι πιο όμορφο για να προσφέρεις στο παιδί σου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μαρία Ορφανίδου11.11.10

    Να σου πω την αμαρτία μου όταν μιλάω για το θηλασμό σε έγκυες γυναίκες παίρνω πίσω μια αδιαφορία και μια επιπολεότητα πάνω σε αυτό το θέμα. Η απάντηση είναι σχεδόν πάντα η ίδια ακόμα και αν εξηγήσω εκτενέστερα την αλήθεια "Αν έχω γάλα θα θηλάσω, αν όχι δεν χάλασε κι ο κόσμος." Προτείνω βιβλία, προτείνω site, προτείνω συμβούλους θηλασμού αλλά εγώ τα λέω εγώ τα ακούω.

    Δε σταματάω να τα λέω όμως. Δε μπορεί....από το λέγε λέγε κάτι θα μείνει! Και ας μην είμαι "νορμαλ" στα μάτια τους που θηλάζω ακόμα!

    Το θέμα της Αγλαίας απο σένα το πληροφορήθηκα. Δεν μπαίνω συχνά στο parents. Αν χρειαστεί να κάνουμε κάτι εγώ συμμετέχω με όλη μου την καρδιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. καλημέρα σε όλες,
    τυχαία έπεσα πάνω στη συζήτησή σας και χαίρομαι πάρα πολύ για τις απόψεις που διαβάζω. πριν από μόλις 3 χρόνια, όταν γέννησα την κόρη μου και αναζητούσα από το internet βοήθεια για το θηλασμό, υπήρχαν ελάχιστα posts σχετικά. τελικά συνάντησα μια καταχώρηση για τον σύνδεσμο θηλασμού ελλάδος, μια σύμβουλος του οποίου με βοήθησε. δεν ξέρω αν πράγματι ο θηλασμός "χάνει έδαφος" στην ελλάδα, διότι ποτέ δεν είναι ακριβείς οι στατιστικές, σίγουρα πάντως η δυναμική των μητέρων που θηλαζουν τα παιδιά τους έχει αυξηθεί. η μικρή δική μου δημόσια συμβολή αποτυπώθηκε σ' ένα λογοτεχνικό βιβλίο - το πρωτόγαλα.
    δείτε το σχετικό μπλογκ
    www.to-protogala.blogspot.com
    η κορούλα μου σταμάτησε να θηλάζει λίγο πριν τα 3α της γενέθλια - αλλά εγώ δεν σταματώ να μιλώ και να διαδίδω το θηλασμό.
    ευχαριστώ κι εσάς που κάνετε το ίδιο!
    κ.χ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή